Diş Hekimliği: Yüksek Riskli Bir Meslek
Diş hekimliği dışarıdan 'temiz' bir iş gibi görünse de, aslında İSG açısından en riskli sektörlerden biridir. Hekimler ve asistanlar, her gün kan yoluyla bulaşan hastalıklarla, toksik kimyasallarla ve radyasyonla burun buruna çalışır. Bir diş kliniğinin risk analizi, standart bir ofisten çok bir hastaneye benzer.
Biyolojik Riskler ve Enfeksiyon Kontrolü
Hastanın ağzı, milyarlarca bakteriye ev sahipliği yapar. 'Aerotör' (Dönen alet) çalıştığında, havaya kan ve tükürük karışımlı bir bulut (aerosol) saçar.
- Hepatit ve HIV: Enjektör veya bistüri batması (iğne kazaları) sonucu bulaşma riski çok yüksektir. Kesici aletler asla elden ele verilmemeli, tepsi ile taşınmalıdır.
- Korunma: N95 maske, tam yüz siperliği ve çift eldiven kullanımı standart olmalıdır. Klima filtreleri sık sık değiştirilmelidir.
Amalgam Dolgu ve Cıva Tehlikesi
Eski tip gri dolguların (Amalgam) içinde %50 oranında cıva bulunur. Dolgu sökülürken ortaya çıkan cıva buharı, nörolojik hasarlara (el titremesi, unutkanlık) yol açabilir.
Güvenli Söküm Protokolü (SMART):
- Rubber Dam (Lastik Örtü): Hastanın boğazına cıva kaçmasını ve havaya yayılmasını önler.
- Yüksek Vakum: Güçlü bir cerrahi aspiratör kullanılmalıdır.
- Havalandırma: İşlem sırasında oda pencereleri açılmalı veya HEPA filtreli hava temizleyici çalıştırılmalıdır.
Radyasyon Güvenliği (Panoramik Röntgen)
Diş röntgenleri düşük dozlu olsa da, her gün onlarca çekim yapan personel için risk birikir. Çekim düğmesi odanın dışında olmalı, kurşun önlük kullanılmalı ve personel mutlaka dozimetre takarak yıllık maruziyetini takip etmelidir.
Sıkça Sorulan Sorular
Kullanılmış iğneler nereye atılır?
Asla normal çöpe atılmaz. Delinmeye dayanıklı, sarı renkli 'Kesici-Delici Tıbbi Atık Kutusu'na atılmalıdır. Dolduğunda (3/4 oranında) kapağı kilitlenip lisanslı firmaya teslim edilir.